Bir Çocuk
Kaldırımda oturmuş küçük bir çocuk
Gözleri mavi, bakıyordu boncuk-boncuk.
Multu desem, mutlu değildi
Hüzünlü desem, hüzünlü değildi
Kızgın desem, kızgın değildi
Küskün desem, küskün değildi.
Ne gülüyordu,
Ne ağlıyordu
Ne konuşuyordu
Ne oyun oynuyordu.
Susmuştu dünyaya
Kapatmıştı kalbini insanlara
Silmişti hayallerini hayata.
Peki bu çocuk ne yaşamıştı?
Acaba çok mu ağlatılmıştı?
Hep mi yalnızlığa mahkum bırakılmıştı?
Peki bu çocuk bundan sonra ne yapacaktı?
Yeniden kalbinde nasıl gül bahçesi açacaktı?
Gülnar Ferruhkızı
şiir, şiir oku, şiir yaz, şiirler, şiir yazmak, şiir yaz,
